|
گمان کنم که سرا پا به عشق تو نازم
به کلبه ی دل خود کلبه ای دگر سازم
بیا خراب شود تا که بیت الاخزانم
شود خوشی به دلم یا که صوت آوازم
قسم به طره ی مویت که مانده ام حیران
زدیدنت سرورم به اوج پروازم
اگر شوی تو مرا همدم ای مه روشن
به عاشقان جهان اول از همه تازم
من امینم (کیمیا)
| 
